NSO

YPG’ye 12 yaşında katılan Perivan 7 yıl sonra savaştan yorulmuştur

Eski Halk Koruma Birlikleri YPG mensubu Berivan Ali

The Wall Street Journal gazetesinden, NSO ekip çevirisi

Suriye- Reca Abdürrahim The Wall Street Journal gazetesine yazdı
Berivan 19 yaşında çatışmalar etkisiyle artık yorulmuştur.

4 yıl önce ABD müttefiki bir Kürt milisine üye olarak İslam Devleti’ne karşı savaşa katıldı. İki kez yaralandı ve kafasında şarapnel ile isabet aldı. Geçen yıl Rakka operasyonunda ön hatların yakınındaki mayınlara meydan okudu. 

Suriye’nin kuzeydoğusundaki ebeveynlerinin evinde koltukta pembe renkli tırnaklarını kemirerek Seyyide Ali mücadelesine “Ben yorgunum” diyerek son verdi. 

Çoklu Suriye çatışmasının 7 yıldır devam etmesi ailesi gibi Suriye aileleri özellikle de gençlerin, savaşın ağır kayıplarını hesap etmektedir. 

Seyyide Ali silah, mühimmat ve tedarikleri Kürt birliklere ulaştırmak ve yaralı -ve ölüleri- arka hatlara taşımakla Rakka’da DEAŞ’a karşı azılı çatışmalarda günlük hayatını tehlikeye attı. 

Berivan, savaş meydanlarındaki tecrübelerini gerçek bir şekilde anlatarak bir keresinde arkadaşlarıyla bombaların fitilini koparamadıklarından DEAŞ örgütü tarafından patlayıcılar yerleştirilmiş bir evde mahsur kalan paniğe kapılmış sivillerden vazgeçmek zorunda kaldıklarını söyleyerek basit bir şekilde “Çok şey gördük” dedi.

Berivan’ın annesi Ahin Ali “Tüm bu acıya şahit olması beni çok üzüyor” diyerek detayların zikredilmesinden ürkmektedir. Kızının geçirdiklerine üzülmesine rağmen “Dünyada hiçbir anne yok ki çocukları uzakta özellikle de savaşta olsun istemez ancak inandığı bir dava uğruna savaştığından gurur duymaktayım” diyerek savaşmasına izin vererek gösterdiği özveri için pişman olmadığını söylemektedir.

Savaş kaosu içinde Kürtler Suriye’de özerklik için savaşmaktadır ancak beklentileri onları artan bir tehlikeye maruz bırakmaktadır ki Türkiye Kürt çıkarlarının aksine ısrar ederken İslam Devleti ile savaşması için yıllarca Kürt Halk Koruma Birlikleri’ne silah veren ABD O’nu savunmaya gelmedi. 

Berivan Ali bir yıl önce Suriye kuzeybatısında El Bab şehri yakınlarında Türkiye’den desteklenen isyancılarla yaşadığı çatışmalarda şarapnellerle isabet alması sonucu ağır yaralanmalara maruz kaldı. Validesi bir saha hastanesinde O’nu ziyaret etti. Ailesi kol ve bacak kaybeden savaşçılarla dolmaktadır. 

Ahin, kızı Berivan ve radikal Kürt düşüncelerine batan iki kardeşini yetiştirdi. Televizyon sürekli Türkiye’nin Afrin’deki Kürt yakasına karşı başlattığı askeri saldırısıyla ilgili haberler gösterirken aile yaşam odasında Türkiye’deki PKK Genel Başkanı ve Halk Koruma Birlikleri’ne gelişen milis gibi diğer bağlı milislerin kurucusu Abdullah Öcalan’ın resmi duvara asılıdır.

Kürdistan İşçi Partisi kaçırma, öldürme ve uyuşturucu kaçakçılığıyla suçlandığı gibi ABD, AB ve Türkiye tarafından Terör Örgütü sayılmaktadır. Halk Koruma Birlikleri ve siyasi kolu Öcalan’ın Marksist düşüncelerinden ilham alınan kadın ideolojisine uyarak küçük yaşta evliliği yasaklamasına rağmen ergenleri savaşa gönderir ve çatışmalarda Canlı Bomba kullanmakla gurur duymaktadır.

Başta Kürt siyasi partiye üyeliğinden dolayı Suriye hükümeti tarafından birkaç kez tutuklanan babası yaşı küçük olduğundan askeri alana katılmasını kabul etmedi ancak annesi hayatı boyunca ailesini yetiştirdiği davaya katılmaktan engellemeyeceğini öğrendi.

Suriye çatışmalarının savaşın erken döneminde nispeten sakin tüm bölgelere de yayılmaya başlayınca Berivan Irak’ın ücra Kandil Dağları’na bir eğitim kampına gitti ve hızlıca İslam Devleti’nin Kürt bölgeleri dahil Suriye’nin büyük kısımlarını ele geçirmeye başlamasıyla ön hatlara doğru yöneldi.

Ahin Ali, kızı hakkında az bir bilgiye ulaştı. Arkadaşlar ve akrabalar birinin O’nu gördüğünü söylerlerdi. 7 yıl boyunca Ahin, Kürt milislerin unsurlarının cep telefon taşımalarını engellediği ve çatışmalara yoğunlaşmaları için aileleriyle iletişimini minimum dereceye kısıtlamasından kızını birkaç kez ancak gördü. 

Bir keresinde Berivan aracıyla ailesinin evine geldi. Babası onu evin kapısının dışında karşıladı ve yeniden çatışmaya döndü. Annesi, kızının geceyi yakın bir köyde geçirdiğini öğrenince O’na “Dünkü gece benim kucağıma uyumaya neden gelmedim?” dedi.

Berivan’ın cephelerde geçirdiği yıllarda yalnızca 3 mektup yazıp kamyonetle evine gönderdi ve hala bu mektupları deri bir cüzdanda katlanmış olarak saklamaktadır; İlk kez çatışmaya girmeden yazdığı mektup ile bir özlem mektubu.

Kendi kendine “Annem benim kalbim, lakin ben ne yapabilirim?” sormaktadır.

“Zor bir durumdur. Gönlümdeki yara çok derin ama ne yapabilirim? Senden uzak olmak çok zor bir şeydir”

Not: başka dillerden çevrilen maddelerin içeriği NSO’nun editörlük politikasını daima ifade etmemektedir.

 

سوريا حلب عفرين الدولة الإسلامية داعش قوات النظام NSO pkk pyd YPG قسد تركيا روسيا

Bu içeriği paylaş